متن دست نوشته رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است:

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

رحمت و رضوان بر شهید عزیز، سردار شجاع و مؤمن که عمر خود را در جهاد فداکارانه گذرانید و جوانان و مجاهدان بسیاری تربیت کرد. خداوند او را با شهدای صدر اسلام محشور فرماید. سیّد علی خامنه‌ای

سردار رشید اسلام دریادار پاسدار محمد ناظری فرمانده یگان تکاوری نیروی دریایی سپاه در منطقه نازعات و جانباز فداکار دفاع مقدس، هفته گذشته به شهادت رسید./دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای

پرویز پرستویی بازیگر کشورمان در صفحه شخصی اینستاگرامش با انتشار تصویر دسته جمعی از شهدای مدافع حرم، پیش از شهادتشان در منطقه خان طومان، نوشت:
 
«وکسانی را که در راه خدا کشته شده اند،مرده مپنداریدکه اینان زنده اند و در نزد پروردگارشان مغتنم اند»
 
امروز دوباره در کوچه های شهر ما شهید می آورند، شهید حرم؛ شهیدِ دفاع، دفاع از ارزش و دفاع از اعتقاد و دفاع از مرزهای کشورم که اینان به احساس و شعور خطر را در پیرامون آن حس کرده اند؛ و این دفاع انچنان برای ایرانی مقامی بلند و ارزشی والا دارد که گل های وطنم چون آوازی از آیه های هماهنگ انسانی، آگاهانه در پی آن به استقبال مرگی پر از شرف و عزت، می شتابند و جان خویش را فدای امنیت، آسایش و آزادی آینده میهن خود می کنند.
 
افسون در مهر آنها و شگفت زده از بیداری آنها و احساس مسئولیت آنها، بغضی عظیم وگران سینه ام را می فشارد؛ اری خاموش کردن آتش خطرى که هر لحظه بیشتر به سوی سرزمینم زبانه می کشد، بهایش جان شیرین مردان ِ مرد ایران من است.
 
آنانکه از مرگ نمی هراسند وآن را گرم در اغوش می گیرند و شیرینی وصالش را به حسی پر غرور از ایجاد امنیت برای مردم سرزمین خود آکنده می کنند.
 
تو با خون خود گواه و شاهدی هستی بر تاریخ کشورم از حماسه از ازادگی و از مرگی اصیل و راستین و پر از بینایی و دارای هدف؛ که تو در پی قهرمانی و کشته شدن و پیروزی نرفتی بلکه در پی احساس وظیفه در برابر مردمان وخاک میهنت رفتی وچه مرگی از این زیباتر و شورانگیز تر وچه روحی از روح تو زنده تر و جاوید تر وحاضر تر؟!...
 
(تو میدونی گردان بره خط، گروهان برگرده یعنی چی؟ تو میدونی دسته بره خط، نفر برگرده یعنی چی)

بختیاری در این مطلب نوشت: هرچی هست و نیست از غیرت این مردان باشرفه... هرکی هرچی میخواد بگه....من نه مجوز می خوام.. نه پست دولتی..و نه از هیچ بنی بشری جز خدا می ترسم... ولی وطن و هموطنم رو میپرستم...و با تمام وجودم برای اسرا دعا می کنم...ما امنیت کشورمون رو ازین عزیزان داشتیم و داریم....ای خاک برسر من که یادم میره اگه هستم بخاطر وجود شهیدا و کسانیه که واسه منو شما جونشونو دادن...حاج قاسم سلیمانی همواره زنده باشی مرد...رزمنده ها به شدت به دعای همه ما محتاجن....برای مدافعان حرم و همه کسانی که برای هموطنشون میجنگن دعا کنیم......شرت کم داعش بی همه چیز.....یاحق....یاعلی.

 الهام حمیدی بازیگر مطرح سینما و تلویزیون در صفحه شخصی خود با انتشار تصویری از فرزند یک شهید مدافع حرم بر سر پیکر مطهر پدرش با تجلیل از این رزمندگان به مناسبت اتفاقات اخیر در جبهه سوریه و شهر حلب، خطاب به مخاطبانش و طرفدارانش نوشت:

از روزی که جنگ سوریه و نبرد با این داعش تکفیری شروع شد ،خیلی دوست داشتم به مردم عزیز کشورم و اول بخودم این نکته رو متذکر بشم که خیلی راحت می تونست و می تونه جنگی که بیرون مرز کشورمونه به داخل خاک ایران بیاد و این آرامش و امنیتی که بعضا خوشی زیر دلهامون شده رو از هممون بگیره بطوریکه فرصت تابیدن های ناجوانمردانه به همدیگر و هم نداشته باشیم ، پس بودند و هستند و خواهند بود غیور مردان و بزرگدلانی که برای امنیت و نام وطن و اعتلای دین و اعتقادشان جان بر کف گذاشتند و باز هم می گذارند، درود بر شرف و غیرت و ایمانتان، اطمینان دارم راه حق و صاحبان حرم ها به مدافعانشان کمک خواهد کرد و آنها را در این راه پر خطر تنها نخواهد گذاشت اما دلم به درد میامد ضمن احترام به همه افکار و انجمن های مدافع حیوانات و حقوق آنها وقتی میدیدم در کشور و فضای مجازی اینقدر حامی و مدافعان حیوانات و طبیعت و محیط زیست، حقوق بشر داریم اما در حمایت و دفاع از مدافعان حرم که همان مدافعان ایران و اسلام محسوب میشوند کوتاهی می کنیم و در ادای حق مطلب آنها که جان خود و حق فرزندان و خانواده شان را زیر پا گذاشته اند، زبان بسته ایم امروز وقتی در چند پیج مردمی و عادی و حتی برخی از همکاران عزیزم این حمایت و حرکت و دیدم کلی خوشحال شدم هر چند که اینگونه حرکات و حمایت های ما ذره ای از رشادت های دلیرمردانی که در هر جای و مکانی برای ایران و ایرانی دفاع میکنند را جبران نمیکند.

 اما بی انصافی است به آنها درود نفرستیم و یادشان نکنیم ، بویژه که این روزها که مدافعان حرم در خان طومان سخت گرفتار محاصره و جنگی سخت هستند و بیش از همیشه به دعا و نفس حق شما محتاجند. التماس دعا.

(با احترام ویژه به همه عقاید و مسلک ها و جریان های فکری و حقوق همه حق های انسانی و حیوانی ) انتظار دارم باز عده ای نیاند تو اینجا و صفحات همکارانم با کوتاه فکری شروع کنند به این که چرا تیپ و مدل شما اینجوریه ؟ چرا خودمون جنگ نمی ریم؟ یا علاقه مندان به حقوق حیوانات وغیره رو مقابل ما قرار بدند و..؟
این مطلب اعتقاد و نظر من بود چرا که اصلا این حقوق و مقایسه بین حیوان انسان شاید درست نباشه و صرفا هدف یاد و دعا و تلنگری بود که تا الکی برای همه دایه دلسوز تر از مادر نباشیم و همه جا شمع روشن نکنیم و معلومه که باید برای همه اصول اخلاقی و انسانی و مبارزه و روشنگری با اعمال بد و مثل مبارزه با دخانیات و مواد مخدر ، اسید پاشی و اختلاس و حیوان نیازاری و حق کشورمون تلاش کنیم.

درس بخــونــم

مهنــدس بشـــم

خاکمــــو آبــاد کنـــم

زن بگیــــرم

مادر و پــدرمــو ببــــرم کربــلا

دختـــرمـــو بـزرگ کنــــم ببـــرمــش پارک

تو راه مــدرسه با هـــم حرف بزنیـــم

خیلـــی کارا دوسـت داشتــــم انجـــام بـــدم

خــب نشــــد ...!

...

بایـــد مــی رفتـــم از مـــادرم، پـــدرم، خاکم، نامـوســـم، دختــــــرم و … دفاع کنــــم.

رفتـــم که

دروغ نباشـــه

احتـــــرام کم نشــه

همــدیگـــر رو درک کنیـــم

ریــا از بیـــن بــره

دیگـــه توهیـــن نباشـــه

محتــاج کســـی نبــاشیــم!
بخشـــی از وصیــت نامه تخــریــبچـــی شهیـــد "کاظم مهـــدی زاده"

شهادت: تیر 1365 عملیات کربلای1 – مهران - ارتفاعات قلاویزان

پرویز پرستویی در صفحه اینستاگرام خود نوشت: ساعت حدود شش صبح در فرودگاه به همراه دو نفر از دوستانم منتظر اعلام پرواز بودیم. پسرکی حدوداً هفت ساله جلو آمد و گفت: واکس می‌خواهی؟
‎کفشم واکس نیاز نداشت، اما از روی دلسوزی گفتم: «بله.»
‎به چابکی یک جفت دمپایی جلوی پاهایم گذاشت و کفش ها را درآورد. به دقت گردگیری کرد، قوطی واکسش را با دقت باز کرد، بندهای کفش را درآورد تا کثیف نشود  و آرام آرام شروع کرد کفش را به واکس آغشتن. آنقدر دقت داشت که گویی روی بوم رنگ روغن می‌مالد. وقتی کفش‌ها را حسابی واکسی کرد، با برس مویی شروع کرد به پرداخت کردن واکس. کفش‌ها برق افتاد. در آخر هم با یک پارچه، حسابی کفش را صیقلی کرد.
‎گفت: «مطمئن باش که نه جورابت و نه شلوارت واکسی نمی‌شود.»
‎در مدتی که کار می‌کرد با خودم فکر می‌کردم که این بچه با این سن، در این ساعت صبح چقدر تلاش می‌کند! کارش که تمام شد، کفش‌ها را بند کرد و جلوی پای من گذاشت. کفش‌ها را پوشیدم و بندها را بستم. او هم وسایلش را جمع کرد و مؤدب ایستاد. گفتم: «چقدر تقدیم کنم؟»
‎گفت: «امروز تو اولین مشتری من هستی، هر چه بدهی، خدا برکت.»
‎گفتم: «بگو چقدر؟»
‎گفت: «تا حالا هیچ وقت به مشتری اول قیمت نگفتم.»
‎گفتم: «هر چه بدهم قبول است؟»
‎گفت: «یا علی.»
‎با خودم فکر کردم که او را امتحان کنم. از جیبم یک پانصد تومانی درآوردم و به او دادم. شک نداشتم که با دیدن پانصد تومانی اعتراض خواهد کرد و من با این حرکت هوشمندانه به او درسی خواهم داد که دیگر نگوید هر چه دادی قبول. در کمال تعجب پول را گرفت و به پیشانی‌اش زد و توی جیبش گذاشت، تشکر کرد و کیفش را برداشت که برود. سریع اسکناسی ده هزار تومانی از جیب درآوردم که به او بدهم. گردن افراشته‌اش را به سمت بالا برگرداند و نگاهی به من انداخت و گفت: «من گفتم هر چه دادی قبول.»
‎گفتم: «بله می‌دانم، می‌خواستم امتحانت کنم!»
‎نگاهی بزرگوارانه به من انداخت، زیر سنگینی نگاه نافذش له شدم.
‎گفت: «تو؟ تو می‌خواهی مرا امتحان کنی؟»
‎واژه «تو» را چنان محکم بکار برد که از درون خرد شدم. رویش را برگرداند و رفت. هر چه اصرار کردم قبول نکرد که بیشتر بگیرد. بالاخره با وساطت دوستانم و با تقاضای آنان قبول کرد اما با اکراه. وقتی که می‌رفت از پشت سر شبیه مردی بود با قامتی افراشته، دستانی ورزیده، شانه‌هایی فراخ، گام‌هایی استوار و اراده‌ای مستحکم. مردی که معنای سخاوت و بزرگواری را در عمل به من می‌آموخت. جلوی دوستانم خجالت کشیده بودم، جلوی آن مرد کوچک، جلوی خودم، جلوی خدا.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با تأکید بر اینکه همه در انتخابات شرکت کنند حتی کسانی که نظام را قبول ندارند، فرمودند: انتخابات مال رهبری نیست مال ایران اسلامی و جمهوری اسلامی است و این موجب تقویت نظام و بالا رفتن اعتبار و ابهت ملت است.

حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز (شنبه) در دیدار پرشور هزاران نفر از مردم قم، با تجلیل از قیام تاریخ ساز ۱۹ دی ۱۳۵۶ مردم این شهر و تشریح علل و عوامل «ماندگاری انقلاب»، تاکید کردند: در پرتو حضور آگاهانه همگانی، ماندگاری انقلاب، آرامش و سکینه ملت و پیروزی بر توطئه های دشمنان امکان پذیر خواهد شد. رهبر انقلاب اسلامی با تجلیل از قیام تاریخی نوزدهم دی سال ۱۳۵۶ مردم قم بر ضد رژیم دیکتاتوری شاه و در حمایت از مرجعیت و روحانیت، از مردم قم به عنوان «پیشروان و پیشرانان انقلاب» یاد کردند و افزودند: سالها مبارزه و بیانات امام خمینی و جایگاه مرجعیت و روحانیت، در مردم زمینه‌های مساعدی برای مبارزه با رژیم ستمشاهی فراهم کرده بود که قیام ۱۹ دی، این مبارزه حیاتی را کلید زد. ایشان «شجاعت و بصیرت مردم و احساس تکلیفِ به هنگام برای ورود به میدان»، را عناصر اصلی قیام ۱۹ دی خواندند و افزودند: آن قیام تاریخی در دفاع از امام (ره) شکل گرفت و حوادث بعد از آن منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد.

برخی از رفتارهایی که بعضی از ما در شبکه‌های اجتماعی داریم تداعی کننده‌ی سُنت حسنه‌ی «سبزی پاک‌کردن»(!) و حواشی مخصوص به آن است. جدا از خاطرات نوستالژیکی که این سنت! برای همه ی ما داشته؛ رفتارهای بیضابطه‌ی ما در شبکه‌های اجتماعی، اخلاق «خاله زَنک‌بازی» را با تکنولوژی درآمیخته و از آن کمپین‌های متعدد و شلنگ‌تخته های مجازی بیرون آمده است. جماعتی از روی بیکاری از صبح تا شب پای اینترنت نشسته و غالباً مشغول آه و ناله های عاشقانه ی خود بوده، و از بدی روزگار دون می نالند، و حسی متفکرانه به خود گرفته و نشان می‌دهند که چقدر اهل تفکر و استنباط بوده و چقدر بادیگران فرق دارند! و زمانی هم که اتفاق بخصوصی می افتد شروع به دادن نظرات روشن‌فکرمآبانه کرده و اباطیلی می‌گویند که نمیتوان با هیچ اسطرلابی آن‌را معنا کرد! و بعدتر هم به اتفاق هم‌فکرانشان کمپین تشکیل داده و در آنجا خط و نشان های آن‌چنانی برای دار و دسته ی رقیب می‌کشند. سگ‌واپسان!
به طور مثال چند وقت پیش زمانی که شهرداری برای حفظ امنیت مردم اقدام به کشتار چند سگ ولگرد کرد نعره هایشان به آسمان کشیده و جامه هایشان دریدند؛ که چطور توانستید این‌کار را بکنید!؟ تمام جانداران در این دنیا حقوق یکسانی دارند و اصلاً خود ما هم سگ هستیم!! و باید از حقوق حیوانات دفاع بکنیم، و نباید میان موجودات فرق قائل شویم و ... چه‌ها! جالب اینجاست که برخی از مسئولین دولتی هم خود را به این جماعت «سگ‌واپس» چسبانده و از ایشان حمایت کردند، و فقط گمان می‌برم خجالت می‌کشیدند آنطور ابراز احساسات کنند و ارادت خود  را به سگ ها نشان دهند!
برخورد این جماعت سگ‌واپس اما در برابر انسان‌های بیگناهی که به دلیل سوءمدیریت عده‌ای بی‌کفایت جان باخته‌اند کاملا متفاوت است. اکنون که فاجعه‌ی «منا» برای هم‌وطنانمان در عربستان اتفاق افتاده، همین جماعت لب به سخن گشوده و مشغول درفشانی هستند که چرا به سرزمین وحی رفتید و پول خود را در جیب اعراب می‌گذارید؟! اصلا حقتان است اگر چنین اتفاقی برایتان بیفتد!! و چرا نژاد آریایی (نژادی که قبلاً با سگ برابرکرده بودند) باید آئین نژاد اعراب را قبول کند؟!! و اینگونه است که به یاری حضرات معنی برابری را هم می‌فهمیم!
جماعت شبه روشنفکرنمایی که تا چندی قبل به خاطر کشتن چندسگ ولگرد تا مرز خودکُشی رفته بودند حاضر نشدند حداقل به قربانیان حادثه منا و خانواده هایشان احترام بگذارند و دهانشان را بسته نگاه دارند، و علاوه بر صحبت های این‌چنینی به جُک گفتن درباره موضوع پرداخته و از شیرینی ذکاوت و طنازی بی‌رحمانه ی خود سرمست می‌شوند. نمی دانم اگر این اتفاق در جای دیگری مثل ترکیه یا تایلند که مورد علاقه و نیاز(!) حضرات است اتفاق افتاده بود؛ مثلاً در جریان سیلی که چندی قبل در تایلند اتفاق افتاد، اگر خدای نکرده احدی از قربانیان ایرانی بود؛ آیا همین حرفها را می زدند؟ و یا مثلاً سرِ داستان غم انگیز آن دختر جوانی که برای رسیدن به سراب زندگی غربی، رنج سفر تا استرالیا را بر خود هموار کرده بود و البته در کمپ پناهندگان در آن کشور مورد تعرض و تجاوز خارجی ها قرار گرفته بود؛ آیا قربانیان را مقصر می‌دانستند؟ آیا به آنها می‌گفتند که اشتباه کردید به تایلند یا استرالیا رفتید و باید درخانه تان می ماندید؟! قطعا منش غیرانسانی این جماعت اینطور نیست!

محمدرضا عارف در مصاحبه با روزنامه اصلاح طلب اعتماد درباره ماجرای جنجالی کنار رفتنش از صحنه انتخابات خرداد ماه 92 گفت:

* در هواپیما بودم که فکسی ناخوانا و کمرنگ از آقای خاتمی به دستم رسید که از مضمونش متوجه شدم درخواستی است برای کناره‌گیری من. پرسیدم گفتند که آقای خاتمی با شما تماس تلفنی گرفته بودند تا از شما بخواهند به نفع حسن روحانی کناره‌گیری کنید اما به تماس ایشان پاسخ ندادید.

* برای اولین بار است که اینها را می‌گویم ساعت 5 یا 6 عصر 22 خرداد ماه بود و من در سفرهای انتخاباتی در شیراز برای سخنرانی آماده شده بودم و در حال رفتن به جایگاه بودم که گفتند از طرف آقای خاتمی تماس گرفته شده است. در آن زمان حقیقتا فرصتی برای پاسخگویی نبود و مردم منتظر سخنرانی بودند، در نهایت شب 22 خرداد بود که با نزدیکانم نشستی برگزار کردم و تصمیم بر این شد تا کناره‌گیری کنم.اگرچه تشخیص من چیز دیگری بود اما معتقدم اگر در یک حکومت معنوی مسوولیتی از دوش فردی برداشته شود جای خوشحالی هم دارد.

*من با این سازو کار موافق نبودم. این را برای اولین بار است که طرح می‌کنم با جمع‌بندیها موافق نبودم و فقط به خاطر قول و قرارهای اخلاقی با آقای خاتمی کناره‌گیری کردم.

* تحلیل‌های دوستانم این بود که رقیب به دنبال این بود که بداند در نهایت من به صراحت اسم آقای روحانی را می‌برم یا نه؟ در آن زمان تبلیغات ممنوع بود و به همین دلیل نامی از روحانی نبردم.

*تحلیل‌ رقیب این بود که من تا پایان می‌مانم. آنها فکر نمی‌کردند که من به نفع آقای روحانی کناره‌گیری کنم حتی برخی از دوستان اصلاح‌طلب هم فکر نمی‌کردند من چنین کاری انجام دهم.

*(چرا برخی اصلاح‌طلبان تصورش را نمی‌کردند که شما به نفع آقای روحانی کناره‌گیری کنید؟) اینها را بعد‌ها بازگو می‌کنم و فعلا نمی‌خواهم وارد این موضوعات شوم».

*(اگر پیشنهاد کناره‌گیری به آقای روحانی داده می‌شد ایشان می‌پذیرفت به نفع شما کنار برود؟) اینکه آقای روحانی عمل می‌کرد یا نه را نمی‌دانم. پرسیدم چیزی هم دراین باره از گوشه کنار و و دوستان‌تان نشنیدید؟ که خندید و گفت چرا مهم این است که به من پیشنهاد شد و پذیرفتم من وکیل دیگران نیستم.

*من دو ملاقات با آقای روحانی پس از انتخابات با ایشان داشتم در ملاقات اول که برای تبریک رفته بودم فرضم این بود که بنده وظیفه کمک به دولت دارم و حقیقتا دلم می‌خواست به دولت او کمک کنم. تا قبل از دیدار دوم بحث اصلی این بود که جایگاهم در دولت ایشان در چه سطحی باشد اما من در دیدار دوم این موضوع را مطرح کردم که چگونه باید حضور 73 درصدی مردم را که انصافا سرمایه عظیمی است حفظ کرد.

*من توقعی از ایشان نداشتم. شاید انتظاری که داشتم این بود که با توجه به تجربه 30 سال مدیریتی‌ام آقای روحانی در برخی امور بیشتر از من مشورت می‌گرفتند. 

متن این نامه به شرح زیر است:

«بسمه تعالی

حضرت حاج حسین شریعتمداری

نماینده مقام معظم رهبری و مدیرمسئول روزنامه کیهان دامت اقباله

 با سلام و تحیات، مسبوق هستند که حقیر هفته گذشته مرقومه‌ای به جناب حجت‌الاسلام حمید رسایی معروض داشتم. در آن عریضه از جناب ایشان و همفکرانشان که بنای مخالفت با توافق هسته‌ای ژنو گذارده‌اند پرسیده بودم که فعالیت‌های هسته‌ای‌مان چه حاصل اقتصادی و کدام ما به ازایی برای رشد و توسعه کشور داشته‌اند؟

 چه به واسطه آن نامه و چه به واسطه مواضع مشابه، آن جریده شریفه مطالبی علیه اینجانب درج کرده‌اند.

 بنده به هیچ روی سودای پاسخ‌دهی به آنها را ندارم. قصدم بیشتر آن است که به استحضار برسانم که اصل سوال همچنان سر جایش باقی است. کشوری که، جناب شریعتمداری، سرانه دوا و درمان و آموزش و پرورش آن همردیف کشورهای توسعه‌نیافته و آفریقایی است، محیط زیست آن بدل به زباله‌دانی بزرگی شده و منظما دارد از بین می‌رود، سطح آب‌های زیرزمینی آن به دلیل بی‌توجهی و نبود بودجه ده‌ها متر پایین رفته و کشور را در معرض یک بحران جدی خشکسالی قرار داده، با 5،6 میلیون بیکار روبه‌روست و هزار و یک مشکل دیگر دارد، آیا درست است این همه توانش صرف برنامه‌های هسته‌ای‌اش بشود؟

 جناب شریعتمداری، گیریم بنده ناصبی، دهری، بابی، زندیق و جزء سایر ملاحده و جنود شیطانی خذلهم الله و جنابعالی و سایر موافقین هسته‌ای وفقه الله در صراط مستقیم و کامروا در هر دو دنیا. اما اصل سوال همچنان سرجایش باقی مانده: هسته‌ای چه کمکی به پیشرفت و رشد و توسعه اقتصادی ما کرده است؟

 ایام به کام باد

صادق زیباکلام

هشتم بهمن‌ماه یک هزار و سیصد و نود و دو»

 اما آقای حسین شریعتمداری پاسخ وی را اینگونه داد:

زیباکلام در نامه‌ای خطاب به مدیر مسئول کیهان که جز کیهان به سایر رسانه‌ها و سایت‌ها ارسال شده (!) می‌نویسد: کشوری که سرانه دوا و درمان و آموزش و پرورش آن هم‌ردیف کشورهای توسعه‌نیافته و آفریقایی است؛ محیط‌زیست آن بدل به زباله‌دانی بزرگی شده و منظما دارد از بین می‌رود؛ سطح آب‌های زیرزمینی آن به دلیل بی‌توجهی و نبود بودجه دهها متر پایین رفته و کشور را در معرض یک بحران جدی خشکسالی قرار داده؛ با ۵/۶ میلیون بیکار روبروست و هزار و یک مشکل دیگر دارد، آیا درست است این همه توانش صرف برنامه‌های هسته‌ای‌اش بشود؟

 وی می‌افزاید: جناب شریعتمداری، گیریم بنده ناصبی، دهری، بابی، زندیق و جزء سایر ملاحده و جنود شیطانی خذلهم‌الله و جنابعالی و سایر موافقین هسته‌ای وفقه‌الله در صراط مستقیم و کامروا در هر دو دنیا. اما اصل سوال لکن همچنان سر جایش باقی مانده: هسته‌ای چه کمکی به پیشرفت و رشد و توسعه اقتصادی ما کرده است؟

آقای زیباکلام توضیح نمی‌دهد که اولا بر چه مبنایی سرانه درمان و آموزش و پرورش ایران را با کشورهای توسعه‌نیافته‌ آفریقایی مقایسه می‌کند؟ ثانیا اگر ایشان واقعا غصه بیکاری و مشکلات موجود اقتصادی را دارد، چرا از متهم اول سوءاستفاده و فساد اقتصادی ۳ هزار میلیاردتومانی با این ادعای خلاف واقع که او کارآفرین است، دفاع کرد حال آن که آن غارتگر اقتصادی پول هنگفت ۳ هزار میلیاردی را نه از راه خلاقیت و تولید و کارآفرینی، بلکه با زد و بند و دادن چمدان‌های رشوه‌ای که هر کدام بالغ بر ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون رشوه را بالغ می‌شدند، به دست آورد؟

 نکته سوم این است که آقای زیباکلام چرا به جای استدلال معقول و متین، خودزنی می‌کند؟! و با مظلوم‌نمایی چنین القا می‌کند که او را ناصبی و بابی و دهری و زندیق می‌شمارند؟ در کدام رسانه به ایشان چنین تهمتی زده‌اند؟! این هم از زرنگی‌های نه چندان آمیخته با نبوع آقای زیباکلام است که به هنگام تنگ آمدن عرصه استدلال‌، اقدام به مظلوم‌نمایی و تحریک عواطف می‌کند. آقای زیباکلام با همان ادبیات آمریکایی‌ها مدعی شده باید غنی‌سازی را جمع کرد و آقای داریوش سجادی اصلاح‌طلب و مشاور سابق کروبی در واکنش به اظهار نظر ایشان گفت؛ این حرف، شبیه سخنان سپهبد رزم‌آرا در بحبوحه نهضت ملی شدن نفت است مبنی بر اینکه ملت ایران وقتی نمی‌تواند آفتابه بسازند، چه ادعایی برای ملی کردن نفت دارند.

 جوهر استدلال آقای زیباکلام این است که برنامه هسته‌ای به هزینه‌ها و دردسرهایش نمی‌ارزد. اما سوال این است که آیا مسئله ما با آمریکا صرفا همین برنامه هسته‌ای است؟! اگر مثلا همین آمریکایی‌ها گفتند آقای زیباکلام و بقیه ملت ایران نباید نفس بکشند چون باعث آلودگی هوا و تولید دی‌اکسید کربن می‌‌شوند! یعنی آقای زیباکلام و بقیه ملت ایران باید نفس نکشند؟! اگر آمریکایی‌ها گفتند ما پیشرفت ایرانی‌ها در حوزه نانوتکنوژی و... را نمی‌پسندیم باید تعطیل کنیم؟ غیرت آقای زیباکلام کجا ممکن است گل کند؟ یعنی ملت ایران باید اختیار حیات و ممات خود را به آمریکا و انگلیس بسپارند؟ اگر این‌گونه است که آقای زیباکلام نباید در تمجید از دکتر مصدق قلمفرسایی کند بلکه باید او را نیز تخطئه کند که چرا کم یا زیاد دنبال بومی و ملی کردن صنعت نفت بود.

 شما آقای زیباکلام الحمدلله ناصبی و زندیق نیستید اما در سرمقاله آن روزنامه غربگرا اذعان کردید که اگر به جای صادق زیباکلام، نام شما جانسون و اسمیت بود، حالا نظریات شما را در غرب حلوا حلوا می‌کردند!

 و اما بعدالتحریر؛ آقای زیباکلام! این بود پاسخ بنده تا ببینیم انشای بعدی شما چه باشد؟!
 

در ادامه جواب یک دانشجو را می خوانید:

به گزارش صابرنیوز،حمید رحیمی یکی از کابران شبکه های اجتماعی نوشت: جناب آقای زیباکلام ـ با سلام مهر ماه سال گذشته ابوی اینجانب متاسفانه و به جفا عمرشان را دادند به شما و به سرای باقی شتافتند! خدا اموات شما را بیآمرزد و هر چه خاک آن مرحوم است بقای عمر جنابعالی باشد. خدا بیآمرز بازنشسته نیروی هوائی ارتش شاهنشاهی بود. در قسمت RPC مسئولیت نگهداری و تعمیر و آماده سازی هواپیماهای جنگی برای پرواز را به عهده داشت. روزی در محل خدمت قطعه ای از قطعات هواپیما از دستش به زمین افتاد و یکی از مستشاران آمریکائی حاضر در محل (!) ابوی را مورد مواخذه قرار داد و آن خدابیآمرز هم نگذاشت و نه برداشت و با کوبیدن یک سیلی به گوش آن اجنبی بر سرش فریاد زد که: به تو چه!؟ مملکت خودمه و اینم (قطعه هواپیما) مال خودمونه. اصلاً می خواهم بشکنمش. به شما چه ربطی داره!؟

خدا بیآمرز بخاطر این جسارت یک هفته بازداشت شد و بعد از آزادی توسط فرمانده پایگاه (تیمسار ص) احضار شد و با توجه به شناخت تیمسار از حُریت ابوی دلسوزانه ایشان را نصیحت کرد که: سید می فهمی چی کار می کنی!؟ مملکت مال این آمریکائی هاست اونوقت تو برای اونا شاخ و شونه می کشی!؟ سرت رو بنداز پائین زندگیت رو بکن! علی ایحال این خاطره را گفتم تا خدمت جنابعالی معروض دارم: جناب آقای زیباکلام مرقومه شریفه شما در مورد ضرورت واگذاری انرژی هسته ای بدلیل نارضایتی «کدخدا» رویت شد.

محترمانه به آن «کدخدا» بفرمائید: بهمن ماه 57 در این مملکت انقلابی صورت گرفت که بعد از آن ایرانیان مصمم شدند استقلال خود را به بهای «دست تفقد شما بر سرشان» در معرض حراج نگذارند و دیگر قد رعنای خود را با مکیال مُعـَوَج شما گـز نکنند! لذا بقول ابوی به ایشان بفرمائید: «به شما چه؟» اصلاً ما می خواهیم مملکت مان را با دست خود آتش زده و به دریا بریزیم! به شما چه ربطی دارد!؟ از چه زمانی شما دایه مهربان تر از مادر برای ایرانیان شده اید؟

چرا باید دروغ های شما بابت انرژی هسته ای مسالمت آمیزمان را پذیرفته و موظفیم به اسم تامین اطمینان خاطر بابت آن دروغ ها، باج خواهی تان را گردن نهیم!؟ جناب زیبا کلام به «کدخدا» بگوئید: سایه نامبارک خود را از طریق تحریم ها از سر ملت ایران «لطفاً» کم کنند و بی جهت و بیش از این موجبات کراهت ایرانیان از خود را تعمیق نفرمایند!؟ الباقی بقای عمرتان (!) ایرانیان خود بلدند در سایه نبود شرارت «شما» مشکلات شان را راساً حل کنند! .

گفته های حسن روحانی در حالی بیان می شود که این روزها شاهد برگزاری جشنواره فیلم عمار که به نوعی به ارزشی ها منسوب است هستیم.

 به دنبال سخنان روحانی رحیم پور ازغدی نسبت به سخنان روحانی موضع گیری کرده و اظهار داشت: من معنی این جمله را نمی فهمم که هنر ارزشی و ضدارزشی وجود ندارد! یعنی سینمایی که مروج شرک و خرافه است با سینمایی که مروج توحید و عبادت مساوی است؟ بعضی ها اصلا به این چیزها فکر نمی کنند، به دنبال چیزی هستند که برایش کف بزنند، اینها دغدغه حقیقت ندارند، دغدغه ریاست دارند. اما انبیا دغدغه حق و باطل داشتند. می گویند هنر به ارزشی و ضدارزشی تقسیم نمی شود و هنرمند ارزشی و غیرارزشی هم نداریم. یا این حرف بی معنا است و یا شرک و توحید با هم مساوی هستند. یکی کردن اینها کاسبی است. طبق فرهنگ قرآن شعرا و هنرمندان دو دسته اند، یک دسته اهل اغوا هستند و یک دسته هستند که استثنا می شوند و دنبال ترویج حق و عدل و دفاع از مظلوم اند. آیا شعر دعبل و شاعران انقلابی با شعر شاعران درباری نوکران حکومت مساوی است؟ یکی کردن اینها درست در مقابل خط امام و خط انقلاب و خط انبیا قرار دارد.

رحیم پور در تکمیل سخنانش اضافه کرد: اگر گفتیم آدمها را خط کشی نکنیم و آدمها را دفع نکنیم مسئله دیگری است. اهل بیت حتی برای شاعر شراب خوار که شعر عدالتخواهانه سروده است هدیه و صله فرستاده اند. یعنی هنرمندی را که تقوای اخلاقی نداشته و شعری در مسیر تقوا گفته است بدون تأیید فساد شخصی اش، شعرش و هنرش را صد در صد تأیید کرده اند و برایش صله و هدیه فرستاده اند و حتی از او خواسته اند شعرش را تکرار کند و خودشان هم ابیاتی به آن اضافه کرده اند.

وی همچنین گفت: خود خداوند آدمها را به ارزشی و غیرارزشی تقسیم کرده است. حضرت امیر فرموده اند ما در زمان پیامبر وقتی پرچم حق بالا رفت حتی با نزدیک ترین خویشانمان در افتادیم و گفتیم از این به بعد تقسیم ما بر اساس خون و نژاد نیست و از این به بعد ما از دو امت متفاوت ایم چرا که به ارزش های متفاوت معتقدیم.

نماینده مردم تهران در مجلس با انتقاد از رویکرد دستگاه قضا در نحوه برخورد با پرونده مهدی هاشمی و احمدی‌نژاد، گفت: برخوردهای دوگانه در پرونده‌های قضایی، سم است.

وقتی مردم می بینند که پرونده سنگین شفاف آقازاده های یک خانواده خاص در دستگاه قضایی قفل می شود و سخنگوی دستگاه قضا یک سال است که در مصاحبه های مطبوعاتی خود هیچ جواب قانع کننده ای برای آن ندارد، باور نمی کنند که دادگاه احمدی نژاد از روی عدالت است و این نه تنها برای دستگاه قضا بلکه برای نظام اسلامی سمّ است.

تذکر بنده خطاب به دستگاه قضایی و هیأت رئیسه محترم مجلس است. همکاران محترم و ملت شریف ایران، اصول 19 و 20 قانون اساسی به صراحت می گوید که مردم از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و نژاد هیچ کس سبب امتیاز او نمی شود.

Powered By
  BLOGFA.COM